The Weeping Song

Monday, November 13, 2006

Harvest


Me siento delante de la pantalla en blanco, aparecen todas las preocupaciones que nublan mi mente, me agobio y cierro la pantalla. Esta sería una explicación resumen del porqué de la marginación de esta página. Otros días escribo un texto, lo publico, lo leo, me aburre solemnemente y lo borro sin más; palabras sin sentido que se pierden por horizontes electrónicos.

Primera frustración: Antes del homo erectus, los hombres andaban sobre cuatro patas. Yo ando sobre tres: mis amigos, la música y el tabaco. El plan era que el yo trípode aprendiera a andar sólo con dos, sin necesidad del tabaco. Pero el plan fracasó. Mi pase a homo erectus se ha aplazado hasta fin de año.

Segunda frustración: Aunque suene pedante y éste tal vez no sea el sitio donde confesarlo, me cuesta horrores enamorarme. Tengo un problema de idealización y desconfianza en la raza que va a costar de solucionar. Este tema también lo vamos a aparcar hasta el año que viene.

Tercera frustración: He abandonado los tres últimos libros que he empezado. Si la calidad, por media aritmética, acostumbra a ser una constante; llego a la conclusión de que lo mío es un problema de motivación alarmante. Incluso ayer por la noche, vi el chat de Operación Triunfo con un libro de John Dos Pasos en mi mesita de noche. Mi pobre mesita de noche. Hay que hacer algo con mi deprimente habitación. Parece una sala para desenloquecer a los locos. O para enloquecer a los sanos.

Cuarta frustración: Hace meses que no voy al cine. El otro día mi madre me pidió que acompañara a mi hermano a ver la del cojo, el sordo y el ciego. La que sale el Santi Millán, sabéis? Metí a mi hermano en el cine, le dije que me iba a mear y salí fuera a tomar un café. A mi hermano le encantó. En el fondo soy un buen hermano mayor, lo que un poco déspota. Despotismo ilustrado. De aquí nada me lo voy a llevar a algún concierto. Pero antes, voy a conseguir que deje de ver Los hombres de Paco.

Mi minicadena se ha aprendido de memoria el Harvest y cuando cree que no la miro tararea Heart of Gold. ¿Qué sería del mundo sin Neil Young?

4 Comments:

  • At 11:09 PM, Anonymous Anonymous said…

    aixo de kets un tripode i ke kamines sobre tres potes es una mika sobrada
    aixo nomes ho faig jo..
    MAKELELE

     
  • At 12:54 PM, Anonymous Anonymous said…

    El Ferre no es queda curt

     
  • At 7:15 PM, Blogger Jylia said…

    Els borratxos a finlàndia han estudiat una carrera i parlen (mínim) 4 idiomes.
    Ara ho entens no?

    fred?s'esta bé

     
  • At 9:04 PM, Anonymous Anonymous said…

    normal k tiguis decepcionat am lumanitat, nomes cal catar els comentaris..

     

Post a Comment

<< Home